Duizenden volgers zijn begonnen zich voor te bereiden op Oscars-feesten om erachter te komen welke acteurs, sterretjes en films van de 88e Academy Awards zeker een gouden sculptuur zullen winnen. Als onderdeel van het feest hebben de bedrijfsontwikkelaars van Shutterstock dit jaar opnieuw gefunctioneerd om fascinerende, op popart geïnspireerde posters te ontwikkelen voor prominente films die door de Academie zijn gekozen.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de prijs voor beste foto, zegt Shutterstock dat de posters van Shutterstock een thema delen van uithoudingsvermogen en laten zien hoe ver je de mensheid kunt verlengen.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de ironie achter zijn culturele representaties"

Als je denkt aan veel van de Finest Picture-kandidaten van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gebruikelijk motief van uithoudingsvermogen, kracht, besluitvaardigheid en macht. Deze thema's zijn dit jaar verbazingwekkend verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fierceness Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve dictatorfoto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", zegt de kunstenaar. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster opstellingsstukken die de muzikant gebruikte om 'een enorm, onheilspellend en eenzaam landschap te produceren'.

Individuen wachten graag op het begin van de show De pop-artposters bestaan ​​uit een grappige aanblik van films en daarnaast ook van minder leuke onderwerpen. In Flo Lau's The Huge Short, gemotiveerd door Keith Haring, koos de kunstenaar een komische strategie voor het duistere onderwerp van het uiteenspatten van de vastgoedzeepbel van 2008.

Flirst is een collagemuzikant die verschillende items samenvoegt om te ontdekken hoe hij de harmonie van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik stukken in elkaar gezet om een ​​enorm, eng, maar ook eenzaam landschap te creëren. De poster bevat een nummer met heel weinig mensen aan zijn kant; dit staat voor het hoofdpersonage van de film, Hugh Glass, die volledig werd aangevallen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in de winterse wildernis.

"Ik wilde dezelfde grappige, chaotische sfeer weergeven in mijn poster"

In zijn serie 'Barcelona' maakt Mario Corea Aiello een grungy collage van papier- en tijdschriftuitsparingen en ook flinke verfstreken. Ik dacht dat dit ontwerp zeker parallel zou lopen met de woeste storm die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurontwerp heb ik de hoeskunst van Eric White uit het oorspronkelijke verhaal van Andy Weir geaccepteerd om de kenmerken van een buitenaardse tornado te vangen.

Op de set met het team Mijn inspiratie voor deze poster is zowel een component Roy Lichtenstein als een deel Stefan Sagmeister. Limelight gaat over verslaggevers die een enorm schandaal onthullen bij de oudste organisaties van Boston, en ik ontdekte dat de volledig inconsistente homofoon "bid/prooi" zowel de schok als het angstaanjagende gevoel van de buurt omhult toen deze vernedering werd onthuld.

Om dit te benadrukken heb ik een afbeelding van een priester gepixeld, vervolgens zijn hoofd losgemaakt en vervangen door een afbeelding van een wolf. Ik streefde naar Warhols subversieve autoritaire foto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een indrukwekkend vermogen om af te wijken van de betekenis van zijn kunst. Op het eerste gezicht ziet zijn baan er alleen maar "cool" uit.

Mad Max: Fierceness Road heeft precies dezelfde impact: het elegante karakter van de film krijgt nog meer aandacht dan de definitie erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe op te nemen vanwege het feit dat hij een vreselijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem al snel bekend. Toen ik de samenvatting van het verhaal voor Area voor het eerst las, stelde ik me eenzame, gesteriliseerde personages voor, die door hun afgezonderde omgeving eigenlijk waren geïnstitutionaliseerd.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde die veronderstelling snel; de personages hebben volop leven, liefde en ook genoegen, en ook het publiek heeft meteen medelijden met hen op een rauw, menselijk niveau. De beeldhouwwerken van KAWS gebruiken een vergelijkbare fraude. In het begin hebben ze een schoon en steriel, robotachtig gevoel, maar als je ze zowel op menselijke schaal als hun speelse esthetiek ziet, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Uitnodiging voor de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de prijs voor de keuze van de blanken"

The Large Short gebruikt een grappige methode voor een duister onderwerp, en ik wilde ook exact dezelfde geestige, chaotische sfeer in mijn poster weergeven. Keith Haring was mijn idee vanwege het feit dat zijn contrastrijke, briljant gekleurde politieke baan, waarin grimmige onderwerpen als verkrachting, dood en oorlog worden besproken, afhangt van dezelfde vergelijking als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de hoofdpersonen in de film, die profiteerden van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in angst achterlieten toen deze scheurde.

Jezelf voorbereiden op de Grote Avond die ik heb gekozen om me te concentreren op de modderige grijze gebieden en de technische details binnen Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd in stand gehouden door de steeds alarmerende hypothesen van beide partijen, wat leidde tot massale angst bij zowel inwoners als regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film is gericht op de mate van bescherming door de wet, vooral voor een Sovjet-spion. Ik stelde me Girl Justice opnieuw voor, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en ook Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide landen verbonden waren met de concepten van rechtvaardigheid van hun individuen, zelfs terwijl ze verwikkeld waren in een onophoudelijk gevecht om de rand. Brooklyn, ingebed in het gelijknamige district uit de jaren vijftig, bevat toen hedendaagse afbeeldingen die nu de commodificatie van Brooklyn als een wereldwijd merk laten zien.

Zoals de Pop Art-beweging gebruik maakte van massale reclame en marketing en ook paradoxen om industriële kunst in een nieuwe context te plaatsen, trok ik me aan uit de vintage, ambachtelijke stijl van vandaag, die zowel door die tijd als door de omgeving wordt beïnvloed.

Telefooncel vastleggen

Omdat ik de geanimeerde videobeelden en vectorcomponenten heb toegepast om te illustreren hoe de contrasterende instellingen van Brooklyn en Ierland de identificatie van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseren met een fluctuerend gevoel van 'verblijf'.

De 88e jaarlijkse Academy Honours zijn aan de gang, en ook bezoekers wachten vol spanning op het evenement om erachter te komen of hun favoriete films en ook acteurs winnen, welke classificaties zeker enorme "nood" zullen zien en welke toespraken en ook efficiënties zeker zullen aantrekken aandacht. Evenals hoe gastheer Chris Rock de controverse over "Oscars So White" zeker zal benaderen, evenals op wie hij zich zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden beeldhouwwerk mee naar huis genomen? Het geroezemoes begon tijdens de rode loper-evenementen vóór het hoofdevenement.

Jennifer Jason Leigh, gekozen voor Finest Starlet in a Sustaining Duty voor The Hateful Eight, leek er een beetje van af tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s special. Maar misschien wel de grootste schok was de beste acteur-kandidaat Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de beste actrice in een Sustaining Duty-kandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die hun sentimentele volgers speelden door samen over het rode tapijt te lopen. Kun je geloven dat het bijna twintig jaar geleden is dat ze samen schitterden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Best Image mee naar huis nam)?

"Als er gastheren waren gekozen, zou ik hier niet zijn, maar liever Neil Patrick Harris."

Rock, die de problemen moeiteloos aanpakte en ook anticipeerde op humor, zei dat hij er serieus over nadacht om te stoppen nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hem ertoe aangezet had dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is om nog een baan aan Kevin Hart af te staan," verklaarde hij, terwijl de groep giechelend verscheen (inclusief Hart zelf, die in de doelmarkt was).

Het meest effectieve onderdeel van Rocks monoloog was ongetwijfeld zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en haar zingende 'boycot' van de Oscars. "Is ze niet in een tv-programma? Jada boycotten de Oscars is net als ik Rihanna's ondergoed boycotten," beweerde hij.