Duizenden volgers zijn begonnen zich voor te bereiden op Oscars-feesten om te ontdekken welke sterren, actrices en films van de 88e Academy Honours zeker een gouden standbeeld zullen winnen. Als onderdeel van het feest hebben de ontwerpers van Shutterstock dit jaar opnieuw gefunctioneerd om opmerkelijke op popart geïnspireerde posters te maken voor populaire films die door de Academie zijn gekozen.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de allerbeste Beeldprijs, zegt Shutterstock dat zijn posters een stijl van uithoudingsvermogen delen en ook testen hoe ver je de lengte van de mensheid kunt verlengen.

"Uiterlijk ziet zijn baan er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige evaluatie mist de paradox achter zijn culturele representaties"

Als je kijkt naar een aantal genomineerden voor de Finest Picture van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een typische stijl van uithoudingsvermogen, duurzaamheid, resolutie en kracht. Deze stijlen zijn dit jaar verbluffend goed verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fury Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve autoritaire foto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", zegt de kunstenaar. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster samengestelde items die de muzikant gebruikte om 'een enorm, sinister en eenzaam landschap te produceren'.

Mensen wachten blij op het begin van het programma De pop-art posters bestaan ​​uit een grappige kijk op films, maar ook op minder leuke onderwerpen. In Flo Lau's The Large Short, geïnspireerd door Keith Haring, koos de muzikant een komische techniek voor het duistere onderwerp van het uiteenspatten van de vastgoedzeepbel van 2008.

Flirst is een collagemuzikant die ongelijksoortige stukken assembleert om te kijken hoe hij de consistentie van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik items samengesteld om een ​​enorm, onheilspellend en eenzaam landschap te creëren. Op de poster staat een figuur met heel weinig individuen aan zijn zijde; dit staat voor het hoofdpersonage van de film, Hugh Glass, die op brute wijze werd geslagen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in de wildernis van het winterseizoen.

"Ik wilde exact dezelfde geestige, wanordelijke sfeer weergeven in mijn poster"

In zijn "Barcelona"-collectie ontwikkelt Mario Corea Aiello een grungy verzameling papier- en publicatiebemiddelaars en zware verfstreken. Ik had het gevoel dat deze stijl parallel zou lopen met de woeste storm die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenschema heb ik Eric White's albumhoes uit de eerste roman van Andy Dam geaccepteerd om de kenmerken van een buitenaardse tornado te vangen.

Op Set with the Crew Mijn inspiratie voor deze poster is een onderdeel Roy Lichtenstein en een onderdeel Stefan Sagmeister. Limelight heeft te maken met journalisten die een enorm schandaal ontdekten in een van de vroegste instellingen van Boston, en ik ontdekte dat de feilloos tegenstrijdige homofoon "bid/prooi" de schok en angst omhult die de buurt voelde toen deze vernedering openbaar werd gemaakt.

Om dit te benadrukken, heb ik een afbeelding van een predikant gepixeld, vervolgens zijn hoofd losgemaakt en vervangen door een afbeelding van een wolf. Ik streefde naar Warhols subversieve totalitaire portretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een opmerkelijk vermogen om af te wijken van de betekenis van zijn kunst. Op het eerste gezicht ziet zijn baan er alleen maar "geweldig" uit.

Mad Max: Fury Road heeft exact hetzelfde resultaat: het elegante karakter van de film krijgt meer belangstelling dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe te laten zien omdat hij een vreselijk persoon is, maar zijn iconische uiterlijk maakt hem snel herkenbaar. Toen ik de samenvatting van het verhaal voor Room voor het eerst las, stelde ik me eenzame, schone en steriele personages voor, die waren geïnstitutionaliseerd door hun afgelegen sfeer.

Zeker, toen ik de film zag, veranderde die perceptie snel; de personages wemelen van het leven, liefde en vreugde, en het publiek leeft snel met hen mee op een rauw, menselijk niveau. De standbeelden van KAWS gebruiken een soortgelijke fraude. Aanvankelijk hebben ze een steriel, robotachtig gevoel, maar als je ze op menselijke schaal bekijkt en hun levendige esthetiek ziet, ervaar je een onvoorzien gevoel van verbondenheid.

"Welkom bij de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de optie van blanken eert"

The Large Short gebruikt een komische methode voor een donker onderwerp, en ik was ook van plan om dezelfde grappige, chaotische sfeer in mijn poster weer te geven. Keith Haring was mijn inspiratie vanwege het feit dat zijn contrastrijke, briljant getinte politieke baan, die raakt aan grimmige onderwerpen als verkrachting, fataliteit en oorlog, afhangt van hetzelfde contrast als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de belangrijkste persoonlijkheden in de film, die gebruik maakte van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in angst achterliet toen deze scheurde.

Jezelf voorbereiden op de Grote Avond die ik heb uitgekozen om me te concentreren op de slordige grijze locaties en ook de mazen in Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd in stand gehouden door de steeds alarmerende hypothesen van beide partijen, wat leidde tot massale paranoia onder zowel de inwoners als ook de federale regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film richt zich op de mate van bescherming onder de regelgeving, vooral voor een Sovjet-spion. Ik heb het recht van de vrouw opnieuw bedacht en haar blinddoek vermengd met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om precies weer te geven hoe beide landen waren verbonden met de concepten van rechtvaardigheid van hun volk, zelfs terwijl ze een oneindige strijd om de overhand kregen. Brooklyn speelt zich af in het gelijknamige stadsdeel uit de jaren 50 en toont toen hedendaagse beelden die nu de commodificatie van Brooklyn als een wereldwijd merk laten zien.

Net zoals de Pop Art-beweging gebruikmaakte van massamarketing en paradoxen om industriële kunst in een nieuwe context te plaatsen, trok ik me aan van de vintage, ambachtelijke lay-outrages van vandaag, die zijn geïnspireerd door die tijd en opstelling.

Telefooncelopnames

Omdat het bloedvat, gebruikte ik de computeranimatiebeelden en ook vectorelementen om te laten zien hoe de contrasterende opstellingen van Brooklyn en Ierland de identificatie van de hoofdpersoon opnieuw in een context plaatsen via een fluctuerend gevoel van 'verblijfplaats'.

De 88e jaarlijkse Academy Awards zijn aan de gang en kijkers wachten vol spanning op het evenement om erachter te komen of hun favoriete films en sterren winnen, welke groepen grote "problemen" zullen zien, evenals welke toespraken en ook uitvoeringen zeker de aandacht zullen trekken . Om nog maar te zwijgen over hoe gastheer Chris Rock het "Oscars So White" -conflict zeker zal benaderen, en op wie hij zich zeker zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden sculptuur mee naar huis genomen? De buzz begon tijdens de rode loper-evenementen vóór de officiële gelegenheid.

Jennifer Jason Leigh, genomineerd voor Beste Starlet in een Bijrol voor The Unfriendly Eight, leek er een beetje van af tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s unique. De grootste schok was echter waarschijnlijk de beste ster-genomineerde Leonardo DiCaprio (The Revenant) en ook de beste actrice in een Sustaining Duty-genomineerde Kate Winslet (Steve Jobs) die hun sentimentele volgers speelden door samen over het rode tapijt te slenteren. Kun je geloven dat het bijna 20 jaar geleden is dat ze met elkaar speelden in de kaskraker Titanic uit 1997 (die zijn intrek nam in Best Photo)?

"Als er hosts waren gekozen, zou ik hier niet zijn; in plaats daarvan zou je Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die zich gemakkelijk met de problemen bezighield en ook op humor anticipeerde, voegde eraan toe dat hij serieus overwoog te stoppen nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hem ook onder druk had gezet om dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is om nog een baan aan Kevin Hart af te staan," beweerde hij, terwijl de menigte in lachen uitbarstte (bestaande uit Hart zelf, die zich op de doelmarkt bevond).

Waarschijnlijk was het meest effectieve deel van Rock's toespraak zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en haar vocale "boycot" van de Oscars. "Is ze niet in een tv-show? Jada die de Oscars boycot, lijkt op mij die Rihanna's slipje boycot," zei hij.