Honderden volgers zijn begonnen zich voor te bereiden op de Oscars-vieringen om erachter te komen welke acteurs, actrices en ook films van de 88e Academy Honours zeker een gouden beeldhouwwerk zullen winnen. Als onderdeel van het evenement hebben de ontwerpers van Shutterstock's bedrijf dit jaar opnieuw gewerkt om interessante, op pop-art geïnspireerde posters te produceren voor populaire films die door de Academie zijn gekozen.

Net als de verschillende soorten films die genomineerd zijn voor de prijs voor Beste Foto, zegt Shutterstock dat de posters een thema delen van uithoudingsvermogen en testen hoe ver je de mensheid kunt verlengen.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er alleen maar geweldig uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de paradox achter zijn sociale afbeeldingen"

Als je kijkt naar veel van de genomineerden voor Beste Film van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een typisch thema van taaiheid, kracht, vastberadenheid en ook macht. Deze motieven zijn dit jaar verbazingwekkend verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. Affiches zijn onder meer Jordan Rolands door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fierceness Road, die een kijk geeft op Warhols "subversieve tiranportretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", beweert de muzikant. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster opstellingsstukken die de muzikant gebruikte om 'een enorm, onheilspellend en ook eenzaam landschap te creëren'.

Individuen wachten met plezier op het begin van het programma De pop-artposters bevatten een plezierige aanblik van films, maar ook van onderwerpen die niet zo leuk zijn. In Flo Lau's The Large Short, geïnspireerd door Keith Haring, koos de kunstenaar een grappige strategie voor het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008.

Flirst is een collectiekunstenaar die uiteenlopende items opzet om te kijken hoe hij de harmonie van het geheel kan transformeren. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik stukken opgesteld om een ​​enorm, sinister en eenzaam landschap te ontwikkelen. Op de poster staat een nummer met heel weinig individuen aan zijn kant; dit vertegenwoordigt de belangrijkste persoonlijkheid van de film, Hugh Glass, die extreem werd getroffen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in de winterse wildernis.

"Ik wilde exact dezelfde geestige chaotische sfeer weergeven in mijn poster"

In zijn serie "Barcelona" vormt Mario Corea Aiello een groezelige collage van papier en publicatiebemiddelaars en zware verfstreken. Ik dacht dat dit ontwerp zeker parallel zou lopen met de woeste storm die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenschema heb ik de omslagkunst van Eric White uit het originele boek van Andy Dam uitgesteld om de kwaliteiten van een buitenaardse storm vast te leggen.

Op Set with the Crew Mijn motivatie voor deze poster is enerzijds Roy Lichtenstein en anderzijds ook een component Stefan Sagmeister. Limelight gaat over verslaggevers die een enorm gerucht ontdekken bij de oudste organisaties van Boston, en ik ontdekte dat de volledig tegenstrijdige homofoon "bid/prooi" de schok en ook de afschuw van de buurt omhult toen dit gerucht openbaar werd gemaakt.

Om dit te illustreren heb ik een afbeelding van een priester gepixeld, vervolgens zijn hoofd losgemaakt en ook vervangend door een afbeelding van een wolf. Ik keek naar Warhols subversieve tiranportretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had het verbazingwekkende vermogen om af te leiden van de betekenis van zijn kunst. Uiterlijk ziet zijn werk er alleen maar "trendy" uit.

Mad Max: Fury Road heeft exact dezelfde impact: het elegante karakter van de film krijgt nog meer focus dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe te laten zien omdat hij een verschrikkelijk persoon is, maar zijn iconische uiterlijk maakt hem onmiddellijk herkenbaar. Toen ik de samenvatting van het verhaal voor Area voor het eerst las, stelde ik me eenzame, schone en steriele persoonlijkheden voor, die waren geïnstitutionaliseerd door hun afgelegen sfeer.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde die veronderstelling snel; de personages zijn vol leven, liefde en genot, en de doelmarkt heeft prompt medelijden met hen op een rauw, menselijk niveau. De standbeelden van KAWS gebruiken een soortgelijke fraude. In het begin hebben ze een gesteriliseerd, robotachtig gevoel, maar als je ze ziet in hun menselijke dimensie en hun speelse visuele, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Uitnodiging voor de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de selectieprijzen voor blanken"

The Large Brief benadert een duister onderwerp op een grappige manier en ik wilde dezelfde grappige, chaotische sfeer in mijn poster weergeven. Keith Haring was mijn motivatie omdat zijn contrastrijke, levendig getinte politieke werk, dat grimmige onderwerpen als verkrachting, fataliteit en ook oorlog raakt, op dezelfde vergelijking berust als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de hoofdpersonen in de film, die profiteerde van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in wanhoop achterliet toen deze scheurde.

Jezelf voorbereiden op de Grote Avond Ik heb ervoor gekozen om me te concentreren op de slordige grijze locaties en de technische details binnen Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd aangewakkerd door de steeds alarmerende hypothesen van beide partijen, die massale paranoia veroorzaakten bij zowel burgers als regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film is gericht op het beschermingsniveau onder de wetgeving, met name voor een Sovjet-spion. Ik stelde me Girl Justice opnieuw voor, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en ook Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide naties verbonden waren met de rechtvaardigheidsbeginselen van hun volk, zelfs terwijl ze een eindeloze strijd om de overhand kregen. Brooklyn bevindt zich in de gelijknamige wijk uit de jaren vijftig en bevat toen hedendaagse beelden die momenteel een voorbeeld zijn van de commodificatie van Brooklyn als een internationale merknaam.

Net zoals de Pop Art-beweging gebruik maakte van massale reclame en marketing en ook ironie om zakelijke kunst in een nieuwe context te plaatsen, put ik uit de vintage, ambachtelijke stijltrends van vandaag, die worden gemotiveerd door die periode en omgeving.

Telefooncelopnames

Omwille van Ader heb ik de geanimeerde computerbeelden en ook vectorelementen toegepast om te illustreren hoe de contrasterende opstellingen van zowel Brooklyn als Ierland de identificatie van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseerde met een fluctuerend gevoel van 'thuis'.

De 88e jaarlijkse Academy Awards zijn aan de gang en bezoekers wachten vol spanning op het evenement om te weten te komen of hun favoriete films en ook acteurs winnen, in welke categorieën grote 'problemen' zullen optreden en welke toespraken en uitvoeringen de aandacht zullen trekken . Evenals hoe gastheer Chris Rock zeker in de buurt zal komen van het "Oscars So White"-geschil, en dat hij zich tijdens de openingsmonoloog zal richten. Heeft Leo uiteindelijk een gouden beeld ingenomen? De buzz begon tijdens de rode loper evenementen voorafgaand aan het officiële evenement.

Jennifer Jason Leigh, gekozen voor Beste Starlet in een ondersteunende rol voor The Ondanksful Eight, leek er een beetje buiten te zijn tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s unique. Maar misschien wel de grootste schok was de beste ster-kandidaat Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de genomineerde Ideale actrice in een ondersteunende rol Kate Winslet (Steve Jobs) die hun sentimentele fans speelden door met elkaar over het rode tapijt te slenteren. Kun je denken dat het bijna 20 jaar geleden is dat ze met elkaar speelden in de kaskraker Titanic uit 1997 (die Best Image won)?

"Als gastheren waren gekozen, zou ik hier niet zijn; in plaats daarvan zou je zeker Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die de problemen gemakkelijk oploste en humor verwachtte, hield onder meer in dat hij serieus overwoog om op te geven nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hem ook hadden aangespoord om dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is om een ​​extra baan te verliezen aan Kevin Hart," verklaarde hij, terwijl de menigte in lachen uitbarstte (bestaande uit Hart zelf, die in de doelmarkt bleef).

Waarschijnlijk was het beste deel van Rock's toespraak zijn regelrechte opgraving bij Jada Pinkett-Smith en ook haar vocale "boycot" van de Oscars. "Is ze niet in een TELEVISIE-programma? Jada die de Oscars boycot, lijkt op mij die Rihanna's ondergoed boycot," beweerde hij.