Duizenden volgers zijn begonnen met het plannen van Oscars-feesten om te ontdekken welke acteurs, sterretjes en ook films van de 88e Academy Honours een gouden sculptuur zullen winnen. Als onderdeel van het feest hebben de ontwerpers van Shutterstock's bedrijf dit jaar opnieuw gewerkt om opmerkelijke op popart geïnspireerde posters te produceren voor populaire films die door de Academie zijn gekozen.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de prijs voor beste foto, beweert Shutterstock dat zijn posters een stijl van uithoudingsvermogen delen en ook laten zien hoe ver je de menselijke natuur kunt verlengen.

"Uiterlijk ziet zijn baan er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de ironie achter zijn culturele representaties"

Als je kijkt naar een aantal van de Best Image-kandidaten van dit jaar, dan delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gemeenschappelijk thema van kracht, veerkracht, besluitvaardigheid en macht. Deze thema's zijn dit jaar op verbluffende wijze doorgevoerd in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fury Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve dictatorfoto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", zegt de muzikant. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bestaat de poster uit samengestelde items die de kunstenaar gebruikte om 'een substantieel, onheilspellend en eenzaam landschap te ontwikkelen'.

Mensen wachten graag op het begin van het programma De pop-artposters bevatten grappige films, maar ook minder leuke onderwerpen. In Flo Lau's The Huge Short, beïnvloed door Keith Haring, koos de kunstenaar een komische methode om het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008 te behandelen.

Flirst is een collagekunstenaar die onsamenhangende items samenstelt om te kijken hoe hij de harmonie van het geheel precies kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik items opgesteld om een ​​substantieel, onheilspellend en eenzaam landschap te produceren. Op de poster staat een figuur met heel weinig individuen aan zijn zijde; dit staat voor de belangrijkste persoonlijkheid van de film, Hugh Glass, die extreem werd getroffen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in de winterwildernis.

"Ik was van plan dezelfde geestige, wanordelijke sfeer in mijn poster weer te geven"

In zijn serie "Barcelona" ontwikkelt Mario Corea Aiello een groezelige collage van kranten- en tijdschriftbemiddelaars en ook zware verfstreken. Ik had het gevoel dat deze stijl parallel zou lopen met de wrede tornado die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenpatroon heb ik Eric White's albumhoes uit de originele roman van Andy Dam geaccepteerd om de kenmerken van een buitenaardse tornado te vangen.

On Establish with the Team Mijn motivatie voor deze poster is zowel een component Roy Lichtenstein als een component Stefan Sagmeister. Limelight gaat over verslaggevers die een enorme aantasting ontdekken in een van de oudste organisaties van Boston, en ik ontdekte ook dat de volledig inconsistente homofoon "bid/prooi" de schok en afschuw weergeeft die de gemeenschap echt voelde toen dit gerucht werd onthuld.

Om dit te benadrukken, heb ik een afbeelding van een priester gepixeld, vervolgens zijn hoofd losgemaakt en ook vervangend door een afbeelding van een wolf. Ik keek naar Warhols subversieve autoritaire portretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een indrukwekkend vermogen om af te wijken van de betekenis van zijn kunst. Uiterlijk ziet zijn werk er gewoon "cool" uit.

Mad Max: Fierceness Road heeft precies hetzelfde effect: het elegante karakter van de film krijgt nog meer belangstelling dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe te laten zien omdat hij een verschrikkelijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem meteen bekend. Toen ik voor het eerst de samenvatting van het plot voor Room las, stelde ik me eenzame, schone en steriele persoonlijkheden voor, die door hun afgelegen omgeving waren geïnstitutionaliseerd.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde dat begrip snel; de persoonlijkheden hebben veel leven, liefde en geluk, en de doelmarkt heeft onmiddellijk medelijden met hen op een rauw, menselijk niveau. De standbeelden van KAWS spelen op een vergelijkbare fraude. Aanvankelijk hebben ze een schoon en steriel robotgevoel, maar als je ze op menselijke schaal bekijkt en hun levendige esthetiek ziet, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Uitnodiging voor de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de optie van blanken eert"

The Large Brief gebruikt een grappige techniek voor een donker onderwerp, en ik was ook van plan om dezelfde grappige, chaotische sfeer in mijn poster weer te geven. Keith Haring was mijn drijfveer omdat zijn contrastrijke, levendig getinte politieke werk, dat grimmige onderwerpen als verkrachting, dood en ook oorlog raakt, afhangt van dezelfde vergelijking als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de belangrijkste persoonlijkheden in de film, die profiteerde van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in wanhoop achterliet toen deze barstte.

Voorbereiding op de Grote Nacht heb ik ervoor gekozen om me te concentreren op de modderige grijze locaties en ook op de technische aspecten van Bridge of Spies. De Koude Slag werd in stand gehouden door de steeds alarmerende hypothesen van beide partijen, waardoor zowel bij mensen als bij regeringen massale angst ontstond.

Een groot deel van het verhaal van de film concentreert zich op de mate van bescherming door de wet, met name voor een Sovjet-spion. Ik stelde Vrouwe Justitia opnieuw voor, door haar blinddoek te mengen met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide naties waren verbonden met de rechtvaardigheidsbeginselen van hun volk, terwijl ze zich verzekerden van een eindeloze strijd om de rand. Brooklyn speelt zich af in het gelijknamige stadsdeel van de jaren vijftig en bevat toen hedendaagse afbeeldingen die nu een voorbeeld zijn van de commodificatie van Brooklyn als een wereldwijd merk.

Zoals de Pop Art-beweging massale reclame en paradoxen gebruikte om commerciële kunst in een nieuwe context te plaatsen, putte ik uit de vintage, ambachtelijke stijlpatronen van vandaag, die zowel door die periode als door de opstelling zijn geïnspireerd.

Telefooncel vastleggen

In dat bloedvat heb ik de geanimeerde video en ook vectoraspecten gebruikt om te illustreren hoe de contrasterende omgevingen van Brooklyn en Ierland de identiteit van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseren via een stijgend en dalend gevoel van 'verblijf'.

De 88e jaarlijkse Academy Honours zijn aan de gang, en ook bezoekers wachten vol spanning op het evenement om te ontdekken of hun favoriete films en acteurs winnen, welke groepen enorme "nood" zullen zien, evenals welke toespraken en ook uitvoeringen zullen opvallen. Om nog maar te zwijgen over hoe gastheer Chris Rock het "Oscars So White"-geschil zal benaderen, en dat hij zich tijdens de openingsmonoloog zal richten. Heeft Leo eindelijk een gouden beeldhouwwerk mee naar huis genomen? De buzz begon tijdens de rode loper gelegenheden voor de belangrijkste gelegenheid.

Jennifer Jason Leigh, gekozen voor Beste Actrice in een ondersteunende functie voor The Ondanksful Eight, leek er een beetje uit tijdens haar interview met Ryan Seacrest op E!'s unique. Maar de grootste verrassing was waarschijnlijk de beste ster-kandidaat Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de genomineerde voor Beste Starlet in een ondersteunende functie Kate Winslet (Steve Jobs) die voor hun nostalgische fans speelden door samen over het rode tapijt te slenteren. Kun je geloven dat het bijna twee decennia geleden is dat ze samen schitterden in de kaskraker Titanic uit 1997 (die zijn intrek nam in Best Image)?

"Als er gastheren waren gekozen, zou ik hier niet zijn; liever zou je Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die de problemen gemakkelijk aanpakte en humor verwachtte, voegde eraan toe dat hij er serieus over nadacht om op te geven nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hem ook onder druk had gezet om dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is om nog een baan aan Kevin Hart af te staan," verklaarde hij, terwijl de menigte in lachen uitbarstte (bestaande uit Hart zelf, die in het publiek was).

Misschien was het meest effectieve onderdeel van Rock's toespraak zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en haar zingende 'boycot' van de Oscars. "Is ze niet in een TELEVISIE-show? Jada boycotten de Oscars is net als ik Rihanna's slipje boycotten," verklaarde hij.