Talloze fans zijn begonnen zich voor te bereiden op Oscars-feesten om erachter te komen welke acteurs, actrices en films van de 88e Academy Honours een gouden beeldhouwwerk zullen winnen. Als onderdeel van het feest hebben de ontwerpers van Shutterstock's bedrijf dit jaar opnieuw gefunctioneerd om interessante, op pop-art geïnspireerde posters te ontwikkelen voor favoriete films die zijn genomineerd door de Academie.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de allerbeste Picture Award, stelt Shutterstock dat haar posters een motief van uithoudingsvermogen delen en ook testen hoe ver je de lengte van de mensheid kunt verlengen.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de ironie achter zijn sociale afbeeldingen"

Als je denkt aan veel van de Ideal Image-genomineerden van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gemeenschappelijk motief van kracht, duurzaamheid, vastberadenheid en ook macht. Deze stijlen zijn dit jaar opvallend terug te vinden in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fury Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve dictatorfoto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", zegt de muzikant. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bestaat de poster uit geassembleerde stukken die de muzikant gebruikte om "een groot, onheilspellend en ook eenzaam landschap te creëren".

Individuen wachten met plezier op het begin van de show De pop-art posters bestaan ​​uit een plezierige aanblik van flicks, maar ook van onderwerpen die niet zo leuk zijn. In Flo Lau's The Large Short, gemotiveerd door Keith Haring, koos de kunstenaar een komische benadering van het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008.

Flirst is een collectiemuzikant die uiteenlopende items verzamelt om te onderzoeken hoe hij de samenhang van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik stukken geconstrueerd om een ​​substantieel, angstaanjagend en eenzaam landschap te ontwikkelen. Op de poster staat een nummer met heel weinig individuen aan zijn kant; dit vertegenwoordigt het hoofdpersonage van de film, Hugh Glass, die volledig werd aangevallen door een beer en voor dood werd achtergelaten in het winterseizoen.

"Ik wilde dezelfde geestige, wanordelijke sfeer uitbeelden in mijn poster"

In zijn serie "Barcelona" ontwikkelt Mario Corea Aiello een groezelige collage van kranten- en publicatieknipsels en ook zware verfstreken. Ik had het gevoel dat deze stijl parallel zou lopen met de woeste tornado die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenpatroon heb ik Eric White's albumhoes uit het originele boek van Andy Weir geaccepteerd om de kwaliteiten van een buitenaardse storm te vangen.

On Establish with the Crew Mijn ideeën voor deze poster zijn één component Roy Lichtenstein en ook één component Stefan Sagmeister. Limelight gaat over journalisten die een enorme vernedering ontdekken in een van de oudste organisaties van Boston, en ik ontdekte dat de feilloos inconsistente homofoon "bid/prooi" de schok en ook de afschuw omhult die de buurt echt voelde toen dit schandaal werd onthuld.

Om dit te laten zien, heb ik een afbeelding van een predikant gepixeld, zijn hoofd eraf gescheurd en vervangen door een afbeelding van een wolf. Ik wilde Warhols subversieve dictatorfoto's maken om deze poster van Immortan Joe te vormen. Warhol had een verbazingwekkend vermogen om af te leiden van de betekenis van zijn kunst. Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon "trendy" uit.

Mad Max: Fierceness Roadway heeft hetzelfde resultaat: het gestileerde karakter van de film krijgt nog meer belangstelling dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe op te nemen vanwege het feit dat hij een vreselijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem al snel bekend. Toen ik voor het eerst de samenvatting van het verhaal voor Room bekeek, stelde ik me eenzame, gesteriliseerde personages voor, die eigenlijk door hun privé-omgeving waren geïnstitutionaliseerd.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde die perceptie snel; de personages hebben volop leven, liefde en ook vreugde, en het publiek leeft zich onmiddellijk in hen in op een rauw, menselijk niveau. De beeldhouwwerken van KAWS spelen op een soortgelijk bedrog. Oorspronkelijk hebben ze een steriel, robotachtig gevoel, maar als je ze op menselijke schaal bekijkt en ook hun pittige esthetiek ziet, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Uitnodiging voor de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de prijs van de blanke individuen"

The Large Brief gebruikt een komische techniek voor een donker onderwerp, en ik wilde dezelfde geestige, chaotische sfeer weergeven in mijn poster. Keith Haring was mijn idee sinds zijn contrastrijke, briljant getinte politieke werk, dat grimmige onderwerpen als verkrachting, dood en oorlog raakt, draait om precies hetzelfde contrast als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de hoofdpersonen in de film, die profiteerden van de vastgoedzeepbel van 2008 en de wereld in wanhoop achterlieten toen deze barstte.

Ter voorbereiding op de Grote Nacht heb ik ervoor gekozen om me te concentreren op de modderige grijze gebieden en mazen in Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd aangewakkerd door de steeds erger wordende hypothetische hypothesen van beide partijen, wat leidde tot massale paranoia onder zowel inwoners als federale regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film concentreert zich op de mate van verdediging onder de wetgeving, specifiek voor een Sovjet-spion. Ik stelde Girl Justice opnieuw voor, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide naties verbonden waren met de concepten van gerechtigheid van hun volk, terwijl ze een eindeloze strijd om het voordeel veiligstelden. Brooklyn, dat zich afspeelt in het gelijknamige stadsdeel uit de jaren vijftig, toont toen hedendaagse beelden die momenteel de commercialisering van Brooklyn als wereldwijde merknaam laten zien.

Net zoals de Pop Art-beweging gebruikmaakte van massamarketing en ook ironie om commerciële kunst in een nieuwe context te plaatsen, putte ik uit de vintage, ambachtelijke lay-outrages van vandaag, die zijn geïnspireerd op die periode en omgeving.

Telefooncel vastleggen

Omdat ik de geanimeerde beelden en vectorcomponenten heb gebruikt om te laten zien hoe de contrasterende opstellingen van Brooklyn en Ierland de identificatie van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseerde met een fluctuerend gevoel van 'thuis'.

De 88e jaarlijkse Academy Awards zijn aan de gang, en klanten wachten vol spanning op de ceremonie om erachter te komen of hun favoriete films en ook acteurs winnen, welke groepen zeker grote "nood" zullen zien en welke toespraken en efficiëntie zeker zullen blijven hangen uit. Naast hoe gastheer Chris Rock zeker in de buurt zal komen van de controverse over "Oscars So White", en ook dat hij zich zeker zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden beeldhouwwerk in huis genomen? De buzz begon tijdens de rode loper evenementen voor de officiële gelegenheid.

Jennifer Jason Leigh, genomineerd voor Beste Starlet in een Sustaining Duty voor The Unfriendly Eight, leek er een beetje uit tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s unique. Maar misschien wel de belangrijkste verrassing was Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de beste actrice in een Sustaining Duty-kandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die voor hun klassieke volgers speelden door samen over de rode loper te slenteren. Kun je denken dat het bijna twintig jaar geleden is dat ze samen schitterden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Beste Film won)?

"Als gastheren waren gekozen, zou ik hier niet zijn; in plaats daarvan zou je zeker Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die de problemen gemakkelijk en met een vooruitziende blik behandelde, zei dat hij serieus overwoog om te stoppen nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hij drong er ook bij hem op aan dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb is om nog een baan te verliezen aan Kevin Hart," beweerde hij, terwijl de menigte in gegiechel losbarstte (inclusief Hart zelf, die in het publiek bleef).

Misschien was het beste deel van Rock's toespraak zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en haar zingende 'boycot' van de Oscars. "Is ze niet in een tv-programma? Jada die de Oscars boycot, lijkt op mij die Rihanna's ondergoed boycot," verklaarde hij.