Duizenden fans zijn begonnen zich voor te bereiden op de uitreiking van de Oscars om erachter te komen welke sterren, sterretjes en ook films van de 88e Academy Honours een gouden standbeeld zullen winnen. Als onderdeel van de viering hebben de ontwikkelaars van Shutterstock dit jaar opnieuw gewerkt aan het maken van opmerkelijke op popart geïnspireerde posters voor prominente films die door de Academie zijn gekozen.

Net als de verschillende soorten films die zijn genomineerd voor de prijs voor Beste Foto, stelt Shutterstock dat haar posters een motief van uithoudingsvermogen delen en laten zien hoe ver je de omvang van de mensheid kunt rekken.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de ironie achter zijn culturele afbeeldingen"

Als je denkt aan de meeste van de beste fotokandidaten van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gebruikelijk thema van kracht, duurzaamheid, resolutie en kracht. Deze motieven zijn dit jaar verbazingwekkend verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. Affiches zijn onder meer Jordan Rolands door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fury Roadway, die een kijk geeft op Warhols "subversieve totalitaire foto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", beweert de muzikant. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bestaat de poster uit samengestelde items die de kunstenaar gebruikte om 'een uitgestrekt, dreigend en eenzaam landschap te ontwikkelen'.

Mensen wachten blij op het begin van de show De pop-art posters bevatten een plezierige aanblik van films, maar ook van onderwerpen die niet zo leuk zijn. In Flo Lau's The Large Short, gemotiveerd door Keith Haring, koos de kunstenaar een grappige strategie voor het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008.

Flirst is een collectiekunstenaar die diverse stukken construeert om te onderzoeken hoe hij de harmonie van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik stukken verzameld om een ​​groot, onheilspellend en ook eenzaam landschap te produceren. De poster bevat een nummer met echt een paar mensen aan zijn kant; dit staat voor het hoofdpersonage van de film, Hugh Glass, dat brutaal werd aangevallen door een beer en voor dood werd achtergelaten in de winterse wildernis.

"Ik wilde dezelfde geestige chaotische sfeer in mijn poster weergeven"

In zijn "Barcelona"-collectie vormt Mario Corea Aiello een grungy verzameling kranten- en tijdschriftknipsels en ook flinke verfstreken. Ik had het gevoel dat dit ontwerp zeker parallel zou lopen met de woeste tornado die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurontwerp heb ik de omslagkunst van Eric White uit de eerste roman van Andy Weir uitgesteld om de kenmerken van een buitenaardse tornado te vangen.

On Establish with the Staff Mijn motivatie voor deze poster is een component Roy Lichtenstein en ook een component Stefan Sagmeister. Limelight gaat over verslaggevers die een substantieel gerucht onthullen in een van de vroegste instellingen van Boston, en ik ontdekte ook dat de feilloos tegenstrijdige homofoon "bid/prooi" de schok en afschuw omhult die echt door het gebied werd gevoeld toen dit gerucht openbaar werd gemaakt.

Om dit te laten zien, heb ik een afbeelding van een predikant gepixeld, zijn hoofd losgemaakt en vervangen door een afbeelding van een wolf. Ik zocht naar Warhols subversieve onderdrukkersfoto's om deze poster van Immortan Joe te vormen. Warhol had een indrukwekkend vermogen om af te leiden van de definitie van zijn kunst. Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon "cool" uit.

Mad Max: Fury Road heeft precies hetzelfde effect: het gestileerde karakter van de film krijgt nog meer interesse dan de definitie erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe op te nemen omdat hij een vreselijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem meteen bekend. Toen ik voor het eerst de samenvatting van het verhaal voor Room bekeek, stelde ik me eenzame, gesteriliseerde persoonlijkheden voor, die door hun privéomgeving waren geïnstitutionaliseerd.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde die veronderstelling snel; de personages hebben veel leven, liefde en ook genot, en ook de doelmarkt heeft snel medelijden met hen op een rauw, menselijk niveau. De standbeelden van KAWS spelen op een soortgelijke fraude. In het begin hebben ze een gesteriliseerd, robotgevoel, maar als je ze op menselijke schaal bekijkt en hun speelse beelden ziet, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Welkom bij de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de optieprijzen van de blanken"

The Big Short neemt een komische strategie naar een duister onderwerp, en ik was van plan om exact dezelfde geestige, chaotische sfeer in mijn poster weer te geven. Keith Haring was mijn idee omdat zijn contrastrijke, briljant getinte politieke baan, waarin grimmige onderwerpen als verkrachting, fataliteit en ook oorlog worden besproken, afhangt van dezelfde vergelijking als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de hoofdpersonen in de film, die profiteerden van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in angst verliet toen deze barstte.

Voorbereiding op de enorme avond heb ik gekozen om me te concentreren op de modderige grijze gebieden en mazen in Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd in stand gehouden door de steeds alarmerendere hypothesen van beide partijen, wat leidde tot massale angst bij zowel de inwoners als de federale regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film concentreert zich op de mate van verdediging onder de wet, vooral voor een Sovjet-spion. Ik heb het recht van de vrouw opnieuw bedacht, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide landen verbonden waren met de concepten van rechtvaardigheid van hun volk, ook terwijl ze verwikkeld waren in een eindeloze strijd om de rand. Ingebed in de gelijknamige wijk uit de jaren 50, toont Brooklyn de toen hedendaagse beelden die nu een voorbeeld zijn van de commodificatie van Brooklyn als een internationale merknaam.

Zoals de Pop Art-beweging massamarketing en paradoxen gebruikte om industriële kunst in een nieuwe context te plaatsen, put ik uit de vintage, ambachtelijke ontwerptrends van vandaag, die zijn geïnspireerd door die periode en opstelling.

Telefooncel vastleggen

In dat capillair gebruikte ik de computergeanimeerde videobeelden en vectorelementen om te illustreren hoe de contrasterende instellingen van Brooklyn en Ierland de identiteit van de hoofdpersoon opnieuw contextualiseerde met een wisselend gevoel van 'huis'.

De 88e jaarlijkse Academy Awards zijn aan de gang, en bezoekers wachten vol spanning op de ceremonie om erachter te komen of hun favoriete films en ook sterren winnen, welke groepen zeker grote "problemen" zullen zien en welke toespraken en uitvoeringen aandacht zal trekken. Naast precies hoe gastheer Chris Rock dicht bij het "Oscars So White"-debat zal komen, en op wie hij zich zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden beeld mee naar huis genomen? De buzz begon tijdens de rode loper evenementen voorafgaand aan het hoofdevenement.

Jennifer Jason Leigh, gekozen voor Ideale Actrice in een Sustaining Role voor The Hateful Eight, leek er een beetje uit tijdens haar interview met Ryan Seacrest op E!'s unique. Maar misschien wel de grootste schok was Best Star-kandidaat Leonardo DiCaprio (The Revenant) en Finest Starlet in een ondersteunende rol-kandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die hun tijdloze volgers speelden door met elkaar over de rode loper te lopen. Kun je denken dat het bijna 20 jaar geleden is dat ze met elkaar speelden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Best Image won)?

"Als hosts waren gekozen, zou ik niet hieronder staan; in plaats daarvan zou je Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die gemakkelijk met de problemen omging en ook anticipeerde op humor, zei dat hij serieus overwoog om het op te geven nadat veel mensen zich hadden uitgesproken en hem daartoe onder druk hadden gezet. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is nog een werk te verliezen aan Kevin Hart," zei hij, terwijl de menigte giechelend tevoorschijn kwam (bestaande uit Hart zelf, die in de doelmarkt bleef).

Waarschijnlijk was het meest effectieve deel van Rock's toespraak zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en ook haar zingende "boycot" van de Oscars. "Is ze niet in een tv-programma? Jada boycotten de Oscars is net als ik Rihanna's slipje boycotten," verklaarde hij.