Honderden volgers zijn begonnen met het plannen van Oscars-evenementen om te ontdekken welke acteurs, actrices en ook films van de 88e Academy Awards zeker een gouden beeldhouwwerk zullen winnen. Als onderdeel van de viering hebben de zakelijke ontwerpers van Shutterstock dit jaar opnieuw gewerkt om fascinerende, op pop-art geïnspireerde posters te maken voor prominente films die zijn genomineerd door de Academie.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de allerbeste Beeldprijs, zegt Shutterstock dat de posters van Shutterstock een motief van uithoudingsvermogen delen en laten zien hoe ver je de omvang van de mensheid kunt rekken.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon cool uit, maar deze oppervlakkige evaluatie mist de ironie achter zijn sociale representaties"

Als je denkt aan veel van de genomineerden voor Beste Film van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gebruikelijk thema van taaiheid, veerkracht, vastberadenheid en kracht. Deze motieven zijn dit jaar op verbluffende wijze verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. Affiches zijn onder meer Jordan Rolands door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fierceness Roadway, die een kijk geeft op Warhols "subversieve dictatorfoto's om deze poster van Immortan Joe te vormen", zegt de kunstenaar. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster verzamelde items die de kunstenaar gebruikte om "een substantieel, angstaanjagend en ook eenzaam landschap te ontwikkelen".

Mensen wachten blij op het begin van de show De pop-art posters bestaan ​​uit een plezierige kijk op films en daarnaast op minder leuke onderwerpen. In Flo Lau's The Huge Short, gemotiveerd door Keith Haring, koos de kunstenaar een grappige strategie voor het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008.

Flirst is een collagemuzikant die onsamenhangende items assembleert om te kijken hoe hij de consistentie van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik items samengesteld om een ​​groot, eng en eenzaam landschap te ontwikkelen. De poster bevat een nummer met zeer weinig individuen aan zijn kant; dit vertegenwoordigt de belangrijkste persoonlijkheid van de film, Hugh Glass, die extreem werd aangevallen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in de winterwildernis.

"Ik wilde exact dezelfde grappige, chaotische sfeer weergeven in mijn poster"

In zijn "Barcelona"-collectie ontwikkelt Mario Corea Aiello een vuile verzameling papier- en tijdschriftuitsparingen en ook flinke verfstreken. Ik had het gevoel dat deze stijl zeker parallel zou lopen met de woeste storm die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenschema heb ik de omslagkunst van Eric White uit het originele boek van Andy Weir geaccepteerd om de kenmerken van een buitenaardse storm te vangen.

On Establish with the Team Mijn ideeën voor deze poster zijn een component Roy Lichtenstein en een component Stefan Sagmeister. Spotlight gaat over journalisten die een enorme vernedering ontdekken in een van de oudste organisaties van Boston, en ik ontdekte dat de feilloos inconsistente homofoon "bid/prooi" de schok en ook de afschuw weergeeft die de gemeenschap voelde toen dit schandaal openbaar werd gemaakt.

Om dit te illustreren heb ik een foto van een priester gepixeld, daarna zijn hoofd eraf gescheurd en vervangen door een afbeelding van een wolf. Ik zocht naar Warhols subversieve totalitaire portretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een opmerkelijk vermogen om af te leiden van de betekenis van zijn kunst. Op het eerste gezicht ziet zijn baan er gewoon "geweldig" uit.

Mad Max: Fierceness Roadway heeft dezelfde impact: het elegante karakter van de film krijgt meer focus dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe te laten zien omdat hij een vreselijk persoon is, maar zijn iconische uiterlijk maakt hem meteen herkenbaar. Toen ik voor het eerst de samenvatting van het plot voor Area bekeek, stelde ik me eenzame, gesteriliseerde persoonlijkheden voor, die eigenlijk waren geïnstitutionaliseerd door hun afgelegen omgeving.

Natuurlijk veranderde die veronderstelling snel toen ik de film zag; de personages hebben veel leven, liefde en ook plezier, en de doelmarkt leeft onmiddellijk met hen mee op een rauw, menselijk niveau. De beeldhouwwerken van KAWS gebruiken een soortgelijk bedrog. Aanvankelijk hebben ze een steriel, robotgevoel, maar als je ze ziet in hun menselijke dimensie en hun levendige visuele, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Welkom bij de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de onderscheidingen van de blanke mensen"

The Huge Brief brengt een komische techniek naar een donker onderwerp, en ik wilde exact dezelfde grappige, chaotische sfeer weergeven in mijn poster. Keith Haring was mijn inspiratiebron omdat zijn contrastrijke, briljant gekleurde politieke baan, die gaat over grimmige onderwerpen als verkrachting, fataliteit en oorlog, afhangt van dezelfde vergelijking als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de belangrijkste persoonlijkheden in de film, die profiteerde van de huizenbubbel van 2008 en de wereld in angst achterliet toen deze scheurde.

Voorbereiding op de Grote Nacht Ik heb ervoor gekozen om me te concentreren op de modderige grijze gebieden en ook op de mazen in Bridge of Spies. De Koude Slag werd aangewakkerd door de aanzienlijk nare hypothetische hypothesen van beide partijen, die massale paranoia veroorzaakten onder mensen en ook bij federale regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film is gericht op de mate van verdediging onder de regelgeving, met name voor een Sovjet-spion. Ik stelde Vrouwe Justitia opnieuw voor, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en Sovjetvlaggen om te laten zien hoe beide landen verbonden waren met de concepten van gerechtigheid van hun volk, zelfs terwijl ze vastzaten in een eindeloze strijd om de rand. Ingebed in het gelijknamige stadsdeel uit de jaren vijftig, bevat Brooklyn toen-hedendaagse afbeeldingen die nu de vermarkting van Brooklyn als een wereldwijde merknaam laten zien.

Zoals de Pop Art-beweging gebruik maakte van massamarketing en paradoxen om zakelijke kunst in een nieuwe context te plaatsen, trok ik me aan uit de vintage, ambachtelijke lay-outpatronen van vandaag, die zowel door dat tijdperk als door de opstelling zijn beïnvloed.

Telefooncel vastleggen

In dat capillair heb ik de geanimeerde beelden en vectorcomponenten toegepast om te illustreren hoe de contrasterende instellingen van Brooklyn en ook Ierland de identiteit van het hoofdpersonage opnieuw in een context plaatsen via een stijgend en dalend gevoel van 'thuis'.

De 88e jaarlijkse Academy Honours zijn aan de gang, en het publiek wacht vol spanning op het evenement om te weten of hun favoriete films en ook acteurs winnen, welke classificaties grote "nood" zullen zien en ook welke toespraken en ook uitvoeringen zeker de aandacht zullen trekken . Evenals hoe gastheer Chris Rock het "Oscars So White" -conflict zal benaderen, evenals dat hij zich zeker zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden beeld mee naar huis genomen? Het geroezemoes begon tijdens de rode loper gelegenheden voor de belangrijkste gelegenheid.

Jennifer Jason Leigh, genomineerd voor Beste Actrice in een Bijrol voor The Ondanksful 8, leek er een beetje uit tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s special. Maar misschien wel de grootste verrassing was de beste acteur-kandidaat Leonardo DiCaprio (The Revenant) en Ideale actrice in een Sustaining Duty-kandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die voor hun tijdloze fans speelden door samen over het rode tapijt te lopen. Kun je denken dat het bijna 20 jaar geleden is dat ze samen schitterden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Best Image won)?

"Als er presentatoren waren genomineerd, zou ik hier niet zijn, maar je zou zeker Neil Patrick Harris hebben."

Rock, die de problemen met gemak oploste en humor verwachtte, zei dat hij er serieus over nadacht om op te geven nadat een groot aantal mensen zich hadden gemeld en hem ook hadden aangespoord om dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is dat ik een extra baan kwijtraak aan Kevin Hart", zei hij, terwijl de groep in lachen uitbarstte (bestaande uit Hart zelf, die in het publiek zat).

Waarschijnlijk was het meest effectieve onderdeel van Rock's monoloog zijn regelrechte opgraving bij Jada Pinkett-Smith en ook haar zingende 'boycot' van de Oscars. "Is ze niet in een tv-programma? Jada boycotten de Oscars is net als ik Rihanna's slipje boycotten," zei hij.