Honderden volgers zijn begonnen zich voor te bereiden op de uitreiking van de Oscars om erachter te komen welke acteurs, actrices en films van de 88e Academy Awards zeker een gouden sculptuur zullen winnen. Als onderdeel van de viering hebben de ontwikkelaars van het bedrijf van Shutterstock dit jaar opnieuw gewerkt om interessante, op pop-art geïnspireerde posters te maken voor favoriete films die zijn genomineerd door de Academie.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn genomineerd voor de prijs voor beste film, stelt Shutterstock dat de posters een thema van uithoudingsvermogen delen en testen hoe ver je de menselijke natuur kunt vergroten.

"Uiterlijk ziet zijn baan er gewoon geweldig uit, maar deze oppervlakkige evaluatie mist de paradox achter zijn sociale representaties"

Als je kijkt naar de meeste genomineerden voor Best Image van dit jaar, delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een typisch motief van uithoudingsvermogen, kracht, resolutie en kracht. Deze motieven zijn dit jaar verbluffend goed verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fierceness Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve autoritaire foto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", zegt de muzikant. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster geassembleerde stukken die de kunstenaar gebruikte om 'een groot, sinister en eenzaam landschap te produceren'.

Individuen wachten graag op het begin van de show De pop-art posters bestaan ​​uit een grappige kijk op films, maar ook op minder leuke onderwerpen. In Flo Lau's The Huge Short, gemotiveerd door Keith Haring, koos de muzikant een komische strategie voor het duistere onderwerp van het uiteenspatten van de huizenbubbel van 2008.

Flirst is een collectiekunstenaar die verschillende stukken samenbrengt om te ontdekken hoe hij de harmonie van het geheel precies kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik items opgesteld om een ​​substantieel, dreigend en eenzaam landschap te ontwikkelen. De poster bevat een nummer met zeer weinig individuen aan zijn kant; dit vertegenwoordigt de hoofdpersoon van de film, Hugh Glass, die volledig werd aangevallen door een beer en ook voor dood werd achtergelaten in het winterseizoen.

"Ik wilde exact dezelfde grappige, wanordelijke sfeer weergeven in mijn poster"

In zijn "Barcelona"-collectie ontwikkelt Mario Corea Aiello een grungy collage van kranten- en tijdschriftuitsparingen en zware verfstreken. Ik had het gevoel dat dit ontwerp parallel zou lopen met de wrede tornado die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenpatroon heb ik Eric White's albumhoes uit de originele roman van Andy Dam geaccepteerd om de kenmerken van een buitenaardse storm vast te leggen.

Op Set with the Crew Mijn motivatie voor deze poster is enerzijds Roy Lichtenstein en anderzijds Stefan Sagmeister. Limelight gaat over journalisten die een groot gerucht onthullen in een van Boston's vroegste organisaties, evenals ik ontdekte dat de feilloos tegenstrijdige homofoon "bid/prooi" de schok en angst weergeeft die de buurt echt voelde toen dit schandaal openbaar werd gemaakt.

Om dit te laten zien, heb ik een afbeelding van een predikant gepixeld, zijn hoofd losgemaakt en vervangen door een foto van een wolf. Ik zocht naar Warhols subversieve tiranportretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een uitzonderlijk vermogen om af te wijken van de definitie van zijn kunst. Uiterlijk ziet zijn baan er gewoon "geweldig" uit.

Mad Max: Fury Road heeft hetzelfde effect: het gestileerde karakter van de film krijgt nog meer aandacht dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe op te nemen omdat hij een vreselijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem onmiddellijk herkenbaar. Toen ik voor het eerst de samenvatting van het verhaal voor Room bekeek, stelde ik me eenzame, gesteriliseerde persoonlijkheden voor, die waren geïnstitutionaliseerd door hun afgelegen atmosfeer.

Zeker, toen ik de film zag, veranderde die veronderstelling snel; de personages hebben veel leven, liefde en vreugde, en de doelmarkt leeft onmiddellijk met hen mee op een rauw, menselijk niveau. De beeldhouwwerken van KAWS gebruiken een vergelijkbare fraude. Oorspronkelijk hebben ze een gesteriliseerd, robotgevoel, maar als je ze op menselijke schaal ziet en ook hun pittige visuele, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Welkom bij de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de prijs van de blanke individuen"

The Huge Brief neemt een komische methode voor een duister onderwerp, en ik wilde ook dezelfde grappige, chaotische sfeer weergeven in mijn poster. Keith Haring was mijn inspiratie omdat zijn contrastrijke, felgekleurde politieke werk, dat grimmige onderwerpen als verkrachting, fataliteit en oorlog raakt, afhangt van hetzelfde contrast als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator staat voor de belangrijkste persoonlijkheden in de film, die het meeste uit de vastgoedzeepbel van 2008 hebben gehaald en de wereld in wanhoop hebben achtergelaten toen deze barstte.

Voorbereiden op de enorme avond die ik heb uitgekozen om me te concentreren op de modderige grijze gebieden en technische details binnen Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd aangewakkerd door de steeds alarmerende hypothesen van beide partijen, wat leidde tot massale paranoia onder zowel burgers als regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film is gericht op het niveau van verdediging onder de wet, vooral voor een Sovjet-spion. Ik stelde me Girl Justice opnieuw voor, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide landen verbonden waren met de rechtvaardigheidsbeginselen van hun individuen, ook terwijl ze vastzaten in een nooit eindigende strijd om de overhand. Brooklyn, ingebed in het gelijknamige district uit de jaren vijftig, bevat toen hedendaagse beelden die momenteel de commodificatie van Brooklyn als een wereldwijd merk laten zien.

Net zoals de Pop Art-beweging massale reclame en marketing gebruikte en ook ironie om zakelijke kunst in een nieuwe context te plaatsen, trok ik me aan van de vintage, ambachtelijke rages van vandaag, die zowel door dat tijdperk als door de opstelling zijn beïnvloed.

Telefooncel vastleggen

In dat capillair heb ik de geanimeerde video- en vectorcomponenten toegepast om te laten zien hoe de contrasterende opstellingen van Brooklyn en ook Ierland de identificatie van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseren door een veranderend gevoel van 'thuis'.

De 88e jaarlijkse Academy Awards zijn aan de gang, en kijkers wachten vol spanning op het evenement om erachter te komen of hun favoriete films en ook acteurs winnen, welke categorieën zeker enorm "nood" zullen zien en welke toespraken en uitvoeringen zullen zeker de aandacht trekken. Naast hoe gastheer Chris Rock het "Oscars So White" -conflict zal benaderen, en ook dat hij zich zeker zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo eindelijk een gouden beeldhouwwerk mee naar huis genomen? Het geroezemoes begon tijdens de rode loper-evenementen voorafgaand aan het hoofdevenement.

Jennifer Jason Leigh, genomineerd voor Beste Actrice in een ondersteunende rol voor The Ondanksful 8, leek er een beetje uit tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s unique. Maar misschien wel de grootste schok was de Ideal Actor-genomineerde Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de beste Starlet in een bijrolkandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die hun nostalgische fans speelden door met elkaar over het rode tapijt te slenteren. Kun je denken dat het bijna twee decennia geleden is dat ze met elkaar speelden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Best Image won)?

"Als er presentatoren waren genomineerd, zou ik hier niet zijn, maar liever Neil Patrick Harris."

Rock, die de problemen zowel met gemak als met de verwachte humor aanpakte, zei dat hij er serieus over nadacht om te stoppen nadat talloze mensen zich hadden uitgesproken en hem ook ertoe aanspoorde om dit te doen. "Maar het laatste wat ik nodig heb, is om Kevin Hart nog een taak te geven," beweerde hij, terwijl de groep in lachen uitbarstte (bestaande uit Hart zelf, die in de doelmarkt bleef).

Waarschijnlijk was het allerbeste onderdeel van Rock's toespraak zijn regelrechte opgravingen bij Jada Pinkett-Smith en haar vocale "boycot" van de Oscars. "Is ze niet in een tv-show? Jada die de Oscars boycot, lijkt op mij die Rihanna's slipje boycot," verklaarde hij.