Duizenden volgers zijn begonnen zich voor te bereiden op Oscars-feesten om te ontdekken welke acteurs, sterretjes en films van de 88e Academy Awards een gouden sculptuur zullen winnen. Als onderdeel van het feest hebben de ontwikkelaars van het bedrijf van Shutterstock dit jaar opnieuw gefunctioneerd om interessante, op popart geïnspireerde posters te ontwikkelen voor favoriete films die zijn genomineerd door de Academie.

Net als de vele verschillende soorten films die zijn gekozen voor de allerbeste fotoprijs, zegt Shutterstock dat de posters van Shutterstock een stijl van uithoudingsvermogen delen en precies laten zien hoeveel je de menselijke natuur kunt uitrekken.

"Op het eerste gezicht ziet zijn werk er gewoon trendy uit, maar deze oppervlakkige analyse mist de paradox achter zijn culturele representaties"

Als je kijkt naar de meeste kandidaten voor de beste foto van dit jaar, dan delen films als The Revenant, The Martian en Mad Max een gemeenschappelijk motief van taaiheid, veerkracht, vastberadenheid en kracht. Deze stijlen zijn dit jaar verbazingwekkend goed verwerkt in de pop-artposters van Shutterstock. De afgebeelde posters bestaan ​​uit Jordan Roland's door Warhol geïnspireerde Mad Max: Fierceness Road, die een kijk geven op Warhols "subversieve totalitaire foto's om deze poster van Immortan Joe vorm te geven", beweert de kunstenaar. In Cristin Burton's Flirst-geïnspireerde Oscar Pop 2016 The Revenant, bevat de poster samengestelde items die de kunstenaar heeft gebruikt om "een enorm, sinister en ook eenzaam landschap te produceren".

Individuen wachten graag op het begin van de show De pop-artposters bevatten een plezierige aanblik van films, maar ook van onderwerpen die niet zo leuk zijn. In Flo Lau's The Big Short, beïnvloed door Keith Haring, koos de muzikant een komische strategie voor het donkere onderwerp van het uiteenspatten van de vastgoedzeepbel van 2008.

Flirst is een verzamelingsmuzikant die verschillende stukken construeert om te kijken hoe hij de samenhang van het geheel kan veranderen. Voor mijn poster, een eerbetoon aan The Revenant, heb ik items geconstrueerd om een ​​uitgestrekt, onheilspellend en eenzaam landschap te ontwikkelen. Op de poster staat een nummer met heel weinig mensen aan zijn kant; dit vertegenwoordigt het hoofdpersonage van de film, Hugh Glass, dat volledig werd aangevallen door een beer en voor dood werd achtergelaten in de winterse wildernis.

"Ik wilde dezelfde grappige, chaotische sfeer in mijn poster weergeven"

In zijn serie "Barcelona" ontwikkelt Mario Corea Aiello een onreine collage van kranten, uitsnijdingen uit publicaties en zware verfstreken. Ik had het gevoel dat deze stijl zeker parallel zou lopen met de wrede tornado die Mark Watney voor dood achterliet op Mars in The Martian. Voor het kleurenpatroon heb ik de omslagkunst van Eric White uit de eerste roman van Andy Dam uitgesteld om de kwaliteiten van een buitenaardse tornado vast te leggen.

On Establish with the Team Mijn inspiratie voor deze poster is zowel een component Roy Lichtenstein als een component Stefan Sagmeister. Limelight heeft te maken met journalisten die een enorm schandaal onthullen in een van de oudste instellingen van Boston, en ik ontdekte ook dat de perfect inconsistente homofoon "bid/prooi" zowel de schok als de afschuw van de buurt weergeeft toen deze vernedering werd onthuld.

Om dit te illustreren heb ik een foto van een predikant gepixeld, zijn hoofd eraf gescheurd en ook veranderd met een afbeelding van een wolf. Ik keek naar Warhols subversieve totalitaire portretten om deze poster van Immortan Joe vorm te geven. Warhol had een uitzonderlijk vermogen om af te leiden van de definitie van zijn kunst. Uiterlijk ziet zijn baan er gewoon "trendy" uit.

Mad Max: Fierceness Road heeft hetzelfde effect: het gestileerde karakter van de film krijgt nog meer focus dan de betekenis erachter.

Ik heb ervoor gekozen om Immortan Joe te laten zien omdat hij een verschrikkelijk persoon is, maar zijn beroemde uiterlijk maakt hem meteen herkenbaar. Toen ik voor het eerst de verhaalsamenvatting voor Space bekeek, visualiseerde ik eenzame, schone en steriele personages, die waren geïnstitutionaliseerd door hun privéomgeving.

Natuurlijk, toen ik de film zag, veranderde die veronderstelling onmiddellijk; de persoonlijkheden bevatten leven, liefde en plezier, en de doelmarkt krijgt al snel medelijden met hen op een rauw, menselijk niveau. De sculpturen van KAWS spelen op een soortgelijk bedrog. Oorspronkelijk hebben ze een steriel, robotgevoel, maar als je ze in hun menselijke maat bekijkt en ook hun levendige esthetiek ziet, ervaar je een onverwacht gevoel van verbondenheid.

"Uitnodiging voor de Oscars, of zoals sommige mensen het graag noemen, de selectieprijzen voor blanken"

The Huge Brief neemt een grappige strategie voor een donker onderwerp, en ik wilde dezelfde geestige, wanordelijke sfeer weergeven in mijn poster. Keith Haring was mijn idee vanwege het feit dat zijn contrastrijke, levendig getinte politieke baan, die raakt aan grimmige onderwerpen als verkrachting, dood en strijd, op hetzelfde contrast rust als de film. De poster is gebaseerd op de alligator-in-een-verlaten-zwembadscène van de film; de alligator vertegenwoordigt de belangrijkste persoonlijkheden in de film, die het meeste uit de huizenzeepbel van 2008 hebben gehaald en de wereld in wanhoop achterliet toen deze barstte.

Voorbereiding op de Grote Avond Ik heb ervoor gekozen om me te concentreren op de modderige grijze locaties en technische details binnen Bridge of Spies. De Koude Oorlog werd ondersteund door de steeds erger wordende hypothetische hypothesen van beide partijen, waardoor massale paranoia ontstond onder mensen en ook bij federale regeringen.

Een groot deel van het verhaal van de film concentreert zich op de mate van bescherming door de wet, specifiek voor een Sovjet-spion. Ik hervond Woman Justice, waarbij ik haar blinddoek vermengde met de Amerikaanse en Sovjet-vlaggen om te laten zien hoe beide landen verbonden waren met de concepten van rechtvaardigheid van hun volk, ook terwijl ze vastzaten in een eindeloze strijd om de rand. Brooklyn, dat zich afspeelt in de gelijknamige wijk uit de jaren vijftig, heeft toen hedendaagse beelden die momenteel de commodificatie van Brooklyn als internationale merknaam laten zien.

Zoals de Pop Art-beweging massale reclame en ironie gebruikte om industriële kunst in een nieuwe context te plaatsen, putte ik uit de vintage, ambachtelijke lay-outpatronen van vandaag, die zijn gemotiveerd door dat tijdperk en ook door de opzet.

Telefooncelopnames

In dat capillair heb ik de geanimeerde videobeelden en ook vectorcomponenten toegepast om precies te illustreren hoe de contrasterende opstellingen van Brooklyn en Ierland de identificatie van het hoofdpersonage opnieuw contextualiseerde met een fluctuerend gevoel van 'thuis'.

De 88e jaarlijkse Academy Honours zijn aan de gang, en kijkers wachten met spanning op de ceremonie om te weten of hun favoriete films en ook acteurs winnen, welke groepen grote 'problemen' zullen zien en welke toespraken en efficiënties zullen opvallen. Naast hoe gastheer Chris Rock zeker in de buurt zal komen van het "Oscars So White"-geschil, evenals op wie hij zich zal richten tijdens de openingsmonoloog. Heeft Leo uiteindelijk een gouden beeldhouwwerk ingenomen? Het geroezemoes begon tijdens de rode loper-gelegenheden voor het hoofdevenement.

Jennifer Jason Leigh, gekozen voor Beste Starlet in een ondersteunende functie voor The Hateful Eight, leek er een beetje van af tijdens haar ontmoeting met Ryan Seacrest op E!'s special. Maar de grootste schok was waarschijnlijk de beste ster-genomineerde Leonardo DiCaprio (The Revenant) en de beste actrice in een ondersteunende functie-kandidaat Kate Winslet (Steve Jobs) die voor hun nostalgische fans speelden door samen over de rode loper te lopen. Kun je denken dat het bijna 20 jaar geleden is dat ze met elkaar speelden in de hitfilm Titanic uit 1997 (die Best Image won)?

"Als er gastheren waren gekozen, zou ik hier niet zijn, maar liever Neil Patrick Harris."

Rock, die de zorgen met gemak aanpakte en ook anticipeerde op humor, voegde eraan toe dat hij serieus overwoog om het op te geven nadat talloze mensen zich hadden uitgesproken en hem ook hadden aangespoord om dit te doen. "Toch is het laatste wat ik nodig heb om een ​​extra baan te verliezen aan Kevin Hart," zei hij, terwijl de menigte giechelend verscheen (bestaande uit Hart zelf, die zich op de doelmarkt bevond).

Waarschijnlijk was het beste deel van Rock's monoloog zijn schaamteloze opgraving bij Jada Pinkett-Smith en haar vocale "boycot" van de Oscars. "Is ze niet in een TELEVISIE-programma? Jada boycotten de Oscars is net als ik Rihanna's ondergoed boycotten," zei hij.